‘ปั้นชา...ป๊าอยากตายยย~~’ พ่อฉันพูดประโยคนี้อีกแล้ว พูดวันละหลายรอบ ฉันฟังจนเบื่อที่จะฟังแล้วเนี่ย =_= ที่พ่อฉันคร่ำครวญจะเป็นจะตายก็เพราะร้านชา Tea Room ซึ่งเป็นกิจการของบ้านเรากำลังตกต่ำสุดๆ อย่างหาทางกอบกู้ไม่เจอ O[]O พ่อจึงฟูมฟายมากมายเพราะร้านนี้เป็นความฝันของแม่ผู้ลาโลกไปแล้ว พ่อรักแม่มากก็เลยสานต่อกิจการ แต่ฝีมือการชงชาของฉันกับพ่อเนี่ย เรียกว่าไม่ได้เรื่องเลยก็ว่าได้ (-_-*) แล้วลูกค้าที่ไหนจะอยากมาอุดหนุนล่ะ

แผนดีๆ เกิดขึ้นเมื่อเพื่อนฉันแนะนำให้ไปที่ Evening Caf? ร้านชาที่ขายดิบขายดีจนน่าหมั่นไส้เพื่อดูลู่ทางไปปรับปรุงร้านตัวเอง โอ้! O_o แค่เห็นบรรยากาศของร้านนี้ก็รู้เลยว่าร้านฉันไม่มีทางสู้ได้ เรียกว่าแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม Y_Y แต่เพราะอยากขโมยสูตรชา ฉันจึงสมัครเป็นพนักงานเสิร์ฟที่ร้านนี้ รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลอง~ งานนี้ฉันขอสู้สุดใจ ท่องไว้ว่าเพื่อ Tea Room เพื่อ Tea Room เย่ (-_-”)/